[รีวิว-เรื่องย่อ] The Moon (2023) หนังเกาหลีไซไฟหายนะบนดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วยวิกฤตซ้อนวิกฤต

• The Moon เป็นหนังภัยพิบัติในอวกาศมากกว่าหนังไซไฟวิทยาศาสตร์ เน้นเอาชีวิตรอดจากเหตุร้ายซ้อนร้ายแบบไม่พักหายใจ
• จุดแข็งที่สุดของหนังอยู่ที่งานภาพ วิชวลเอฟเฟกต์ และการแสดงของสองนักแสดงนำ ซอล คยอง-กู และ โด คยอง-ซู
• บทภาพยนตร์อ่อนแรง เดินตามสูตรของ Gravity, Apollo 13 และ The Martian แทบทุกกระเบียดนิ้ว
• เหมาะกับผู้ชมที่ต้องการดูหนังหายนะฟอร์มยักษ์แบบไม่ต้องใช้สมองมาก แต่ไม่เหมาะกับผู้ชมที่คาดหวังความแปลกใหม่

วงการ หนังเกาหลี ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าสามารถผลิตผลงานได้แทบทุกแนว ตั้งแต่ดราม่าครอบครัว ระทึกขวัญ ไปจนถึงไซไฟดิสโทเปีย แต่การกระโดดเข้าสู่แนวอวกาศเอาชีวิตรอดเต็มรูปแบบยังเป็นพื้นที่ที่หนังเกาหลีไม่ค่อยได้แตะหนักเท่าไร The Moon หรือชื่อไทยว่า ปฏิบัติการพิชิตจันทร์ จึงเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่ของ คิม ยง-ฮวา (Kim Yong-hwa) ผู้กำกับคนเดียวกับ Along with the Gods ที่ตัดสินใจทุ่มทุนสร้างกว่า 28,000 ล้านวอน เพื่อพาคนดูออกนอกโลกไปกับภารกิจส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ครั้งที่สองของเกาหลีใต้

เดิมพันครั้งนี้เริ่มต้นจากโศกนาฏกรรมเมื่อห้าปีก่อน เมื่อภารกิจส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์ครั้งแรกของเกาหลีใต้จบลงด้วยระเบิดกลางอวกาศ ภารกิจครั้งที่สองที่ถูกส่งขึ้นไปด้วยความหวังว่าจะกอบกู้ชื่อเสียงของศูนย์อวกาศนาโรกลับต้องเจอพายุสุริยะถล่มจนระบบสื่อสารถูกตัดขาด นักบินอวกาศสองในสามเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ เหลือเพียง ฮวัง ซอน-อู (Hwang Sun-woo) รับบทโดย โด คยอง-ซู (Doh Kyung-soo) หรือ ดี.โอ. แห่งวง EXO ที่ต้องเอาตัวรอดบนดวงจันทร์เพียงลำพัง ทางด้านพื้นโลก คิม แจ-กุก (Kim Jae-guk) อดีตหัวหน้าศูนย์อวกาศนาโรที่รับบทโดย ซอล คยอง-กู (Sul Kyung-gu) ถูกดึงตัวกลับมาช่วยเหลือภารกิจกู้ชีพที่แทบเป็นไปไม่ได้

สิ่งที่ทำให้ The Moon แตกต่างจากหนังอวกาศเรื่องอื่นคือมันเลือกที่จะไม่สนใจความสมจริงทางวิทยาศาสตร์มากนัก แต่ทุ่มเทเกือบทุกทรัพยากรไปกับการสร้างสถานการณ์ฉุกเฉินซ้อนฉุกเฉิน ราวกับทีมเขียนบทนั่งระดมสมองกันว่า “มีอะไรแย่ ๆ ที่เกิดกับนักบินอวกาศคนเดียวบนดวงจันทร์ได้อีกบ้าง” แล้วยัดทุกอย่างลงไปในหนังเรื่องเดียว ผลลัพธ์คือ หนัง ที่ให้ประสบการณ์การรับชมเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่รู้ทั้งรู้ว่ามันคือเครื่องเล่น แต่ก็ยังลุ้นจนตัวเกร็งได้เป็นช่วง ๆ

หากมีเหตุผลเพียงข้อเดียวที่ทำให้ The Moon น่าดู นั่นคืองานภาพและเทคนิคพิเศษระดับสูงที่ทำให้คนดูเชื่อจริง ๆ ว่ากำลังลอยเคว้งอยู่กลางอวกาศ ทีมสร้างใช้เทคโนโลยี Virtual Production และ CGI ขั้นสูงในการสร้างพื้นผิวดวงจันทร์และยานอวกาศที่สมจริงอย่างน่าทึ่ง วิชวลเอฟเฟกต์ในเรื่องนี้กวาดรางวัลมาแล้วจากทั้ง Blue Dragon Film Awards และ Buil Film Awards ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าฝีมือทีมเทคนิคของเกาหลีใต้นั้นไม่ได้เป็นรองฮอลลีวูดอีกต่อไป ฉากพายุสุริยะถล่มยาน ฉากฝนดาวตกกลางอวกาศ และฉากลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์ล้วนถูกออกแบบมาอย่างประณีต

สำหรับ รีวิวหนัง แนวอวกาศที่เน้นความตื่นตาตื่นใจทางสายตา The Moon จัดเป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าในการรับชมบนจอใหญ่ เพราะงานสร้างทุกส่วนถูกคิดมาเพื่อโรงภาพยนตร์และ IMAX โดยเฉพาะ

ปัญหาหลักของ The Moon คือบทภาพยนตร์ที่แทบไม่ได้สร้างสรรค์อะไรใหม่เลย มันเป็นเหมือนแพตช์เวิร์กของหนังอวกาศชื่อดังหลายเรื่องมาปะติดปะต่อกัน ไม่ว่าจะเป็น Gravity ในแง่เอาชีวิตรอดกลางอวกาศ, Apollo 13 ในแง่ภารกิจกู้ภัยจากพื้นโลก และ The Martian ในแง่มนุษย์คนเดียวติดอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตร จนแทบทุกฉากคนดูสามารถเดาได้ตั้งแต่ครึ่งเรื่องแรกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

การดู The Moon ก็เหมือนการดูหนังอวกาศฮอลลีวูดที่เปลี่ยนภาษาเป็นเกาหลี มันตื่นเต้นและดูสนุก แต่ในขณะเดียวกันก็แทบไม่มีอะไรที่ทำให้รู้สึกว่านี่คือ “หนังเกาหลี” เลย

อีกปัญหาหนึ่งคือการยัดเยียดดราม่าส่วนตัวและความขัดแย้งทางการเมืองเข้ามาคั่นระหว่างช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน ซึ่งแทนที่จะช่วยเพิ่มน้ำหนักทางอารมณ์ กลับทำให้จังหวะของหนังสะดุดเป็นช่วง ๆ โดยเฉพาะเส้นเรื่องของ ยุน มุน-ยอง (Yoon Moon-young) หัวหน้าโครงการ Lunar Orbiter ของ NASA รับบทโดย คิม ฮี-แอ (Kim Hee-ae) ที่เป็นอดีตภรรยาของคิม แจ-กุก ซึ่งถูกใส่มาแบบแทบไม่จำเป็นต่อการดำเนินเรื่องหลัก

ในบรรดาสิ่งที่ The Moon ทำได้ดี การแสดงของสองนักแสดงนำคือหนึ่งในนั้น ซอล คยอง-กู (Sul Kyung-gu) ในบทคิม แจ-กุก นักวิทยาศาสตร์อาวุโสที่ถูกดึงกลับมาจากการเกษียณตัวเองเพราะความรู้สึกผิดต่อโศกนาฏกรรมครั้งก่อน เขาถ่ายทอดความกดดัน ความรู้สึกผิด และความมุ่งมั่นที่จะไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยได้อย่างน่าประทับใจ ทุกฉากที่เขาอยู่ในห้องควบคุมกลางเต็มไปด้วยชั้นเชิงการแสดงที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงน้ำหนักของชีวิตนักบินอวกาศที่แขวนอยู่บนการตัดสินใจของเขา

ด้าน โด คยอง-ซู (Doh Kyung-soo) ในบทฮวัง ซอน-อู นักบินอวกาศหนุ่มที่ถูกแนะนำตัวว่าเป็นเด็กเส้นคุณพ่อที่ไม่มีใครเชื่อมั่นในความสามารถ กลับเป็นตัวละครที่ค่อย ๆ พิสูจน์ตัวเองผ่านการเอาชีวิตรอดครั้งแล้วครั้งเล่า เขาสามารถถ่ายทอดทั้งความกลัว ความโดดเดี่ยว และความหวังผ่านทางสายตาและภาษากายได้อย่างทรงพลัง ทั้งที่บทสนทนาของเขาเกือบทั้งหมดคือการพูดกับกล้องและวิทยุสื่อสาร ซึ่งเป็นบททดสอบที่หนักสำหรับนักแสดงคนใดก็ตาม

อีกหนึ่งประเด็นที่ The Moon จัดการได้อย่างลักลั่นคือการใส่ตัวละครฝั่ง NASA และทำเนียบขาวเข้ามาเป็นอุปสรรคของภารกิจกู้ภัย โดยเจ้าหน้าที่อเมริกันถูกเขียนให้เป็นตัวร้ายการ์ตูนที่คอยขัดขวางความช่วยเหลือด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ราวกับนั่งดูเกาหลีใต้ล้มเหลวเป็นความบันเทิงส่วนตัว แม้ผู้กำกับอาจต้องการสื่อถึงประเด็นการเมืองระหว่างประเทศในโครงการอวกาศ แต่การเขียนที่ใช้ภาพจำแบบเหมารวมทำให้มิติของความเป็นจริงในการเมืองระหว่างประเทศถูกลดทอนจนเหลือแค่สูตรสำเร็จแบบ “เรา vs พวกเขา” ที่ไม่ได้เพิ่มความลึกซึ้งอะไรให้กับเรื่องเลย

เมื่อเทียบกับหนังเกาหลีเรื่องอื่นที่จัดการประเด็นการเมืองและการวิพากษ์สังคมได้อย่างแนบเนียน เช่นผลงานของ บง จุน-โฮ (Bong Joon-ho) ใน Snowpiercer การเมืองใน The Moon กลับดูตื้นเขินและเป็นเพียงอุปกรณ์เสริมที่ถูกโยนเข้ามาคั่นจังหวะระหว่างฉากหายนะเท่านั้น

The Moon เดินเรื่องด้วยความเร็วสูงตั้งแต่ต้นจนจบ หายนะเกิดขึ้นแล้วเกิดอีกโดยแทบไม่เว้นช่วงให้คนดูได้หายใจ ด้านหนึ่งนั่นคือจุดแข็งที่ทำให้หนังไม่น่าเบื่อและรักษาระดับความตื่นเต้นต่อเนื่อง แต่อีกด้านหนึ่งมันก็ทำให้เกิดความล้าทางอารมณ์ เพราะเมื่อทุกอย่างคือ “วิกฤต” ก็ไม่มีอะไรเป็นวิกฤตอีกต่อไป ผู้ชมเริ่มชินกับความรุนแรงของสถานการณ์และเริ่มไม่รู้สึกถึงความลุ้นระทึกเท่าที่ควร

ตั้งแต่ระเบิดครั้งแรก การลงจอด ฝนดาวตก การชนซ้ำแล้วซ้ำเล่า และอะไรอีกสารพัด ถ้านึกถึงสิ่งเลวร้ายที่จะขว้างใส่นักบินอวกาศเดียวดายบนดวงจันทร์ได้ หนังเรื่องนี้ใส่มาให้หมดทุกอย่าง

จังหวะที่ถูกตัดสลับไปมาระหว่างฉากในอวกาศ ฉากในห้องควบคุมที่เกาหลี และฉากใน NASA ก็ไม่ได้ช่วยให้เรื่องไหลลื่นนัก กลับกัน มันทำให้แรงส่งของแต่ละฉากถูกขัดจังหวะจนไม่สามารถสะสมอารมณ์ได้ต่อเนื่อง โดยเฉพาะในช่วงครึ่งหลังที่บทเริ่มลากเข้าสู่โหมดเมโลดราม่าแบบหนังเกาหลีขนานแท้

ด้วยทุนสร้างกว่า 21.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ The Moon ถือเป็นหนึ่งในหนังเกาหลีฟอร์มยักษ์แห่งปี 2023 แต่กลับทำรายได้เพียง 5.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ซึ่งถือว่าขาดทุนอย่างหนักเมื่อเทียบกับคุณภาพของงานสร้างที่ปรากฏบนจอ สาเหตุส่วนหนึ่งอาจมาจากการที่หนังออกฉายในช่วงเวลาเดียวกับ Concrete Utopia และ Smuggling ซึ่งเป็น หนังเกาหลี ฟอร์มใหญ่ที่ครองความสนใจของผู้ชมในประเทศ แถมด้วยกระแสวิจารณ์ที่แตกเป็นสองขั้วระหว่างคนที่ประทับใจงานภาพกับคนที่ผิดหวังกับบท

แต่หากมองในแง่การยกระดับขีดความสามารถของวงการภาพยนตร์เกาหลีใต้ The Moon ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าทีมงานเบื้องหลังของเกาหลีสามารถสร้างหนังไซไฟระดับบล็อกบัสเตอร์ที่มีงานภาพเทียบชั้นฮอลลีวูดได้จริง

The Moon คือหนังอวกาศเอาชีวิตรอดที่ให้ความบันเทิงแบบตรงไปตรงมา ไม่ต้องตั้งคำถาม ไม่ต้องคิดตามมาก มันคือหนังหายนะที่เดินตามตำรามาตรฐานของแนวนี้ทุกประการ มีงานภาพระดับท็อป มีการแสดงที่หนักแน่น แต่บทที่ขาดเอกลักษณ์และการยัดเยียดวิกฤตจนเกินพอดีทำให้มันเป็นเพียงหนังที่ดูสนุกในขณะนั้นและอาจถูกลืมในอีกไม่นาน

ดูอะไรดี ถ้าเป็นแฟนของหนังอวกาศเอาชีวิตรอดอย่าง Gravity หรือ The Martian และอยากเห็นว่าเกาหลีใต้ตีความแนวนี้อย่างไร The Moon ก็น่าดูอยู่ แต่ถ้าคาดหวังความสดใหม่หรือมิติที่ลึกซึ้งของเนื้อหา หนังเรื่องนี้อาจไม่ใช่คำตอบ

2023

Released

2023-08-02

Runtime

129 min

Status

Released

Movie หนังชีวิต ผจญ นิยายวิทยาศาสตร์ Released

ปฏิบัติการพิชิตจันทร์

더 문 — 2023

IMDb Rating 5.8 /10

MYDRAMALIST 8.3 /10

TMDB 6.5 /10

เรื่องราวของชายผู้ถูกทิ้งไว้บนห้วงอวกาศเนื่องอุบัติเหตุที่คาดไม่ถึง และชายอีกคนหนึ่งบนดาวโลกที่พยายามช่วยเหลือเขากลับมา เมื่อภารกิจสำรวจดวงจันทร์ครั้งที่สองของเกาหลีเจอหายนะ การนำตัวผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวกลับสู่โลก จึงต้องพึ่งชายผู้ถูกกล่าวโทษว่าทำให้ภารกิจแรกล้มเหลว

Stream on

Netflix

---

นักแสดงนำ

설경구 Kim Jae-guk

도경수 Hwang Sun-woo

김희애 Yoon Moon-yeong

พัคบยองอึน Jeong Min-gyu

조한철 The Minister

최병모 The Vice Minister

홍승희 Kang Han-byul

이성민 Hwang Gyu-tae