[รีวิว-เรื่องย่อ] Uncle’s Obsession with Cute Things อนิเมะตลกจนอึดอัด

• Uncle’s Obsession with Cute Things เป็นอนิเมะดัดแปลงจากเว็บมังงะของสึโตมุ (Tsutomu) เล่าชีวิต มิตสึทากะ โอจิ (Mitsutaka Oji) หนุ่มออฟฟิศวัย 41 ผู้ซ่อนความหลงใหลของน่ารักและมาสคอตปั๊กทาโร่ (Pugtaro) ไว้จากคนรอบตัว
• ตอนแรกออกอากาศ 4 ตุลาคม 2569 ในซีซั่น Fall 2026 ผลิตโดยสตูดิโอไลเดนฟิล์ม (Liden Films) พร้อมทีมนักพากย์อย่าง คาซูยูกิ โอกิตสึ (Kazuyuki Okitsu) และ ยูกิ คาจิ (Yuki Kaji)
• จุดแข็งอยู่ที่ไอเดียเรื่องความชอบส่วนตัวกับภาพลักษณ์ผู้ชายวัยทำงาน งานภาพแนวตลกออฟฟิศ และความน่ารักของมาสคอตที่ช่วยพยุงเรื่องไว้
• จุดที่ต้องลุ้นคือมุกเดิมที่ถูกยืดทั้งตอนจนความตลกไม่สุด ถ้าตอนต่อไปยังไม่ให้โอจิได้เปิดใจ เรื่องนี้อาจไปได้ไม่ไกลกว่าความน่ารักของมาสคอต

ถ้าความสุขของใครสักคนไม่ทำร้ายใคร แต่ต้องถูกซ่อนไว้ในตู้เสื้อผ้า นั่นคือจุดตั้งต้นของ Uncle’s Obsession with Cute Things อนิเมะ ที่พาคนดูก้าวเข้าไปในหัวของ มิตสึทากะ โอจิ (Mitsutaka Oji) หนุ่มวัย 41 ผู้จัดการแผนกที่เพื่อนร่วมงานเชื่อใจ แต่เบื้องหลังความสมบูรณ์แบบนั้นเต็มไปด้วยความกลัวว่าวันหนึ่งความจริงจะหลุดออกไป ความจริงที่ว่าเขาหลงรักของน่ารักทุกชนิด โดยมี ปั๊กทาโร่ (Pugtaro) มาสคอตปั๊กตัวกลมสีเหลืองเป็นศูนย์กลางของหัวใจ

อนิเมะเรื่องนี้ดัดแปลงจากเว็บมังงะของสึโตมุ (Tsutomu) ที่ลงใน Comic Polaris ของสำนักพิมพ์ Flex Comix มาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2017 และเคยผ่านการดัดแปลงเป็น ซีรีส์ญี่ปุ่น ออกอากาศทางช่อง ytv เมื่อปี 2020 ก่อนที่เวอร์ชันอนิเมะจากสตูดิโอไลเดนฟิล์ม (Liden Films) จะเริ่มฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2569 ในซีซั่น Fall 2026

บทความนี้ชวนดูตอนแรกแบบเปิดไพ่ทุกใบ ตั้งแต่ไอเดียเรื่องความชอบส่วนตัวกับภาพลักษณ์ผู้ชายวัยทำงาน ไปจนถึงคำถามว่ามุกที่ถูกยืดเป็นตอนได้จริงหรือไม่ พร้อมคำตัดสินว่าเรื่องนี้เหมาะกับใคร และควรลองเปิดดูต่อหรือรอให้เรื่องค่อย ๆ เปิดใจในตอนถัดไป

สิ่งที่เรื่องนี้ทำได้ดีตั้งแต่ตอนแรกคือการเลือกเล่าจากมุมของคนที่ต้องซ่อนความชอบ ไม่ใช่จากมุมของคนที่กล้าประกาศตัว ความกังวลของโอจิพาคนดูเข้าไปอยู่ในโลกภายในที่เต็มไปด้วยการประเมินสถานการณ์ตลอดเวลา เขามองทุกรอยยิ้มของเพื่อนร่วมงานเป็นสัญญาณเตือน และมองทุกคำถามของหลานชายที่ย้ายมาอยู่ด้วยเป็นภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามา การตั้งคำถามเรื่องบรรทัดฐานที่แบ่งของบางอย่างว่าเป็นของผู้หญิงหรือของผู้ชายแทรกอยู่ในเนื้อเรื่องโดยไม่ต้องประกาศตัว แม้ตัวบทจะเล่นกับภาพว่าความชอบนี้ดูเด็กเกินไปมากกว่าประเด็นเรื่องเพศตรง ๆ

อีกด้านที่ช่วยพยุงเรื่องไว้คือภาพจำของงานตลกออฟฟิศที่ดูอบอุ่น โทนภาพและบรรยากาศแบบพนักงานออฟฟิศน่ารัก ๆ ทำให้ความคิดแล่นไปถึง My New Boss Is Goofy อนิเมะวัยทำงานที่ใช้สูตรใกล้เคียงกัน ทั้งคู่เล่าความเหนื่อยของคนทำงานผ่านหัวหน้าที่ทำอะไรน่ารักจนคนรอบตัวใจอ่อน และการมีอยู่ของปั๊กทาโร่ในฐานะความสุขส่วนตัวของโอจิช่วยไม่ให้เรื่องนี้จมอยู่กับความกังวลเพียงอย่างเดียว

ปัญหาใหญ่ของตอนแรกอยู่ที่โครงมุกที่วนอยู่กับที่ ทุกฉากตลกถูกสร้างจากสมมติฐานเดียวกันว่าโอจิต้องปิดความลับของตัวเองให้ได้ และความลับนั้นไม่เคยถูกขยับหรือเปลี่ยนรูปตลอดทั้งตอน คนดูจึงได้เห็นความวิตกกังวลเดิมถูกเล่นซ้ำในหลายสถานการณ์ ต่างกันแค่ฉากและตัวละครประกอบ เมื่อไม่มีฉากที่เปิดทางให้โอจิได้ผ่อนคลายอย่างจริงจัง ความตลกจึงไม่มีจังหวะพัก และไม่มีอารมณ์แบบยกน้ำหนักขึ้นแล้วปล่อยลงให้รู้สึก

ความทุกข์ของโอจิถูกเร่งให้เข้มข้นเกินกว่ามุกจะรับไหว ทั้งการที่ภรรยาเก่าขอหย่าเพราะคิดว่าเขาปิดบังอะไรบางอย่าง และการเปรียบเทียบตัวเองกับคริสเตียนที่ต้องหลบซ่อนในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ฉากเหล่านี้ทำให้ต้องตั้งคำถามว่าตอนแรกต้องการให้คนดูหัวเราะไปกับโอจิ หรือหัวเราะเยาะความวิตกของเขา เพราะตลกที่ให้คนดูเขินแทนตัวละครเกือบตลอดเวลาเป็นเกมที่เสี่ยง ถ้าคนดูทนความกระอักกระอ่วนไม่เก่ง ตอนแรกจะกลายเป็นความทรมานแทนที่จะเป็นความบันเทิง

ไอเดียของเรื่องนี้แข็งแรงพอจะพาไปได้ไกล แต่เมื่อมุกเดียวถูกยืดเต็มตอน ความตลกกลับกลายเป็นความทุกข์ที่รอวันมีทางออก ถ้าตอนถัดไปยังไม่ให้โอจิได้เปิดใจ คนดูที่ทนความเขินไม่เก่งอาจถอนตัวไปก่อน

จังหวะของตอนแรกเดินเป็นวงรอบชัดเจน ฉากออฟฟิศสลับฉากพักสลับฉากที่บ้าน โดยมีหลานชายเป็นตัวเพิ่มความเสี่ยงให้ความลับของโอจิ แต่ละฉากมักจบลงด้วยการที่โอจิรอดตัวไปได้ แล้วความกังวลชุดเดิมเริ่มนับหนึ่งใหม่ ไม่มีความรู้สึกว่าตัวละครได้ขยับไปข้างหน้า และไม่มีข้อมูลใหม่ที่ทำให้คนดูมองสถานการณ์เปลี่ยนไป สไตล์ภาพแบบชิบิที่ทับลงบนอารมณ์ตื่นตระหนกของโอจิช่วยเพิ่มสีสันได้ในระยะสั้น แต่พอถูกใช้ถี่ขึ้นในทุกวิกฤต กลับยิ่งตอกย้ำว่าความตลกถูกสร้างจากความตื่นตระหนกแบบเดิมซ้ำ ๆ

โทนของเรื่องนั่งอยู่ระหว่างเก้าอี้สองตัว ระหว่างความตลกเกินจริงกับดราม่าของคนที่กลัวถูกตัดสิน เรื่องเลือกให้ความสำคัญกับความทุกข์ของสถานการณ์จนบรรยากาศออกมืดกว่าตลกออฟฟิศส่วนใหญ่ และฉากเศร้าของโอจิหลายช่วงถูกเล่นเป็นมุกจนคนดูไม่มั่นใจว่าควรยิ้มหรือรู้สึกผิดที่ยิ้ม ถ้าตอนต่อ ๆ ไปยังไม่เลือกข้างชัดเจน ไม่ว่าจะไปทางคอมเมดี้ที่เปิดใจหรือดราม่าที่เห็นอกเห็นใจ โทนครึ่ง ๆ กลาง ๆ นี้จะกลายเป็นจุดที่พาเรื่องหลุดจากมือได้ง่าย

การแสดงเสียงเป็นด่านสำคัญของเรื่องนี้ เพราะโอจิใช้ชีวิตอยู่ในหัวของตัวเองเกือบทั้งหมด ทั้งการประเมินสถานการณ์ การระบายความในใจ และการตื่นตระหนกที่ไม่มีเสียงออกมา ผู้รับบทนี้คือ คาซูยูกิ โอกิตสึ (Kazuyuki Okitsu) ที่ต้องแบ่งชั้นเสียงระหว่างผู้จัดการมาดนิ่งกับคนที่อยากกรี๊ดออกมาในจังหวะเดียวกัน และทีมนักพากย์รอบตัวอย่าง ทาคุยะ เอะกุจิ (Takuya Eguchi), ยูกิ คาจิ (Yuki Kaji) และ อายูมุ มุราซเอะ (Ayumu Murase) ต่างมีคาแรกเตอร์ที่ช่วยขับความต่างของตัวละครวัยทำงาน งานเสียงจึงเป็นส่วนที่มั่นคงที่สุดของตอนแรก

งาน แอนิเมชัน ทั้งหมดอยู่กับสตูดิโอไลเดนฟิล์ม (Liden Films) ภายใต้การกำกับของ โทโมเอะ มาคิโนะ (Tomoe Makino) และการเรียบเรียงบทของ ยู ซาโต้ (Yū Sato) ตัวละครทุกตัวถูกออกแบบโดย โทโมมิ คิมุระ (Tomomi Kimura) ให้อ่านง่ายแบบการ์ตูนวัยทำงาน ด้านดนตรีของ อาริสะ โอเกะฮาซามะ (Arisa Okehazama) รวมถึงเพลงเปิด LIKE³ ของ ยูเซย์ ยากิ (Yusei Yagi) และเพลงปิดของ คาโอริ มาเอะดะ (Kaori Maeda) ช่วยให้บรรยากาศโดยรวมดูเบาและติดหู งานสร้างไม่ใช่จุดที่ฉุดเรื่องนี้ลง แต่ด้วยสไตล์ภาพที่เรียบง่ายและเน้นสีสันสดใส ความตลกจึงต้องพึ่งจังหวะท่าทางและเสียงพากย์เกือบทั้งหมด

สำหรับคนที่ชื่นชอบบรรยากาศออฟฟิศน่ารัก ๆ หรืออยากเห็นทีมนักพากย์ฝีมือดีเล่นบทวัยทำงานแบบเต็มที่ ตอนแรกของเรื่องนี้มีจุดให้ยึดพอตัว โดยเฉพาะความน่ารักของปั๊กทาโร่และความกังวลที่ออกแบบมาให้คนดูเห็นใจโอจิ คะแนนรวมบน MyAnimeList ช่วงแรกเกาะอยู่ที่ราว 6.5 จากผู้ให้คะแนนไม่ถึง 500 คน ซึ่งสะท้อนว่ายังไม่มีข้อสรุปว่าเสียงส่วนใหญ่จะไปทางไหน และจำนวนตอนทั้งหมดยังไม่มีการยืนยัน ตอนเดียวจึงไม่เพียงพอจะตัดสินทั้งเรื่อง ถ้าชอบอนิเมะตลกออฟฟิศและไม่กลัวความเขิน ลองเปิดหนึ่งตอนเพื่อวัดใจก่อนได้ ส่วนใครที่มองหาความตลกที่เปลี่ยนสลับหรือเรื่องที่เดินหน้าเร็วตั้งแต่ตอนแรก อาจต้องชั่งน้ำหนักมากหน่อย และถ้าอยากได้ความอบอุ่นแบบสบายใจตั้งแต่ตอนแรก รวม อนิเมะแนวชีวิตประจำวัน ที่คัดมาแล้วเป็นอีกทางเลือกที่ตอบโจทย์กว่า

โดยรวม Uncle’s Obsession with Cute Things เป็นอนิเมะที่ไอเดียแข็งแรง งานภาพน่ารัก และทีมนักพากย์ไว้ใจได้ แต่ตอนแรกยังติดกับดักของมุกเดียวที่ยืดยาวเกินไปจนความตลกไปไม่ถึงฝั่ง เรื่องนี้เหมาะกับคนที่ทนความกระอักกระอ่วนได้และอยากเห็นตัวละครออฟฟิศค่อย ๆ เปิดใจมากกว่าอยากหัวเราะร่วน ไม่เหมาะกับคนที่ต้องการมุกเปลี่ยนสลับหรือเรื่องที่ให้รางวัลกับความอดทนรอ ลองเปิดดูสักตอนแล้วกลับมาเล่าว่าหัวเราะไปกับโอจิหรือหัวเราะเยาะความวิตกของเขา อย่าลืมกดแชร์บทความนี้ให้เพื่อนที่กำลังมองหาอนิเมะ Fall 2026 เรื่องใหม่ และติดตาม รีวิวอนิเมะ เรื่องอื่น ๆ ต่อได้เลย

• ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษ: Uncle’s Obsession with Cute Things
• ชื่อเรื่องภาษาญี่ปุ่น: おじさんはカワイイものがお好き。 (Ojisan wa Kawaii Mono ga Osuki)
• ที่มา: เว็บมังงะของสึโตมุ (Tsutomu) ลงใน Comic Polaris ของ Flex Comix ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2017 และเคยดัดแปลงเป็นซีรีส์คนแสดงฉายทางช่อง ytv เมื่อปี 2020
• ประเภท: คอมเมดี้, ชีวิตประจำวัน, ตัวละครวัยทำงาน
• กำหนดออกอากาศ: ตอนแรกฉายวันที่ 4 ตุลาคม 2569 ทางช่อง Tokyo MX, ytv และ BS Asahi
• สตูดิโอ: ไลเดนฟิล์ม (Liden Films)
• ทีมงานหลัก: ผู้กำกับ โทโมเอะ มาคิโนะ (Tomoe Makino), เรียบเรียงบท ยู ซาโต้ (Yū Sato), ออกแบบตัวละคร โทโมมิ คิมุระ (Tomomi Kimura), ดนตรี อาริสะ โอเกะฮาซามะ (Arisa Okehazama)
• นักพากย์หลัก: คาซูยูกิ โอกิตสึ (Kazuyuki Okitsu), ทาคุยะ เอะกุจิ (Takuya Eguchi), ยูกิ คาจิ (Yuki Kaji), อายูมุ มุราซเอะ (Ayumu Murase)

2026

First air

2026-10-04

Seasons

1

Episodes

12

Status

Returning Series

TV Series แอนนิเมชั่น ตลก กำลังออกอากาศ

Uncle's Obsession with Cute Things

おじさんはカワイイものがお好き — 2026

2026 1 ซีซัน 12 ตอน

MYANIMELIST 6.53 /10

TMDB 0 /10

---

นักแสดงนำ

คาซูยูกิ โอกิตสึ Mitsutaka Oji (voice)

ทากูยะ เองูจิ Kenta Kawai (voice)

ยูกิ คาจิ Wataru Naruto (voice)

อายูมุ มูราเซะ Masumi Nii (voice)

คาโอริ มาเอดะ Rio Moriko (voice)

มิฮารุ ฮานาอิ Miku Usuma (voice)

丹羽哲士 Haruo Kiba (voice)

มิเอะ โซโนซากิ Hoho Takebayashi (voice)